.. เรื่องเล็ก กลายเป็นเรื่องใหญ่ ก็เพราะโกรธ .. (๕)

เรื่องนี้ อาจจะเป็นประสบการณ์ของผู้ขับขี่รถยนต์หลายๆ คนก็เป็นได้
แต่ที่ต้องมาเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์
ก็เพราะ ผู้ขับรถยนต์ เป็นดาราสาวที่มีชื่อเสียง
คืนวันเกิดเหตุ เธอได้ขับรถยนต์ไปบนถนนเส้นทางสายสุพรรณบุรี
แต่ขณะขับอยู่ก็ได้มีรถกระบะคันหนึ่งเลี้ยวออกมาจากข้างทาง
ตัดหน้ารถเธอไปอย่างหวุดหวิด
เธอโกรธจัดเลยพยายามเร่งเครื่องตามจะแซง และบีบแตรไล่หลังว่าจะสั่งสอน
ฝ่ายเจ้าของรถกระบะคงมองเห็นว่าเป็นผู้หญิงขับรถมาคนเดียว
จึงแกล้งเหยียบเบรกอย่างกระทันหัน จนรถของดาราสาวไปชนท้าย
แล้วเธอก็ต้องตกใจกลัวเป็นอย่างมาก
เมื่อมองเห็นว่ารถกระบะคันหน้ามีผู้ชายอยู่ในรถ 4-5 คนด้วยกัน
เธอนึกถึงเหตุการณ์ร้ายแรงที่อาจจะเกิดขึ้น

หากผู้ชายกลุ่มนี้ หน้ามืดขึ้นมาหรือคิดจะแก้แค้น เธอจะทำให้อะไรได้
แต่ก็ยังโชคดีที่รถไม่เป็นอะไรมาก เธอจึงรีบออกรถและขับหนีไป
จนเจอสถานีตำรวจ และได้เข้าไปแจ้งความ เรื่องเลยกลายเป็นข่าว
ให้ชาวบ้านได้ทราบไว้เป็นบทเรียนว่า อารมณ์โกรธเพียงชั่ววูบ
ที่ทำให้เราทำอะไรลงไปอย่างขาดสติยั้งคิดนั้น
อาจทำให้เกิดเรื่องร้ายแรงที่ต้องเสียใจไปตลอดชีวิตก็ได้
โดยเฉพาะเรื่องการแก้แค้น หรือเอาชนะกันบนท้องถนน
จุดจบของเรื่องมักไม่พ้นอุบัติเหตุที่ต้องสูญเสียด้วยกันทั้งนั้น

มีเรื่องจริงที่ขอยกมาเป็นตัวเอย่างอีกกรณีหนึ่ง คือ เรื่องของหนุ่มเจ้าโทสะ
ที่ขับรถมาตามทางในซอยแคบๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ซึ่งรถสวนกันไม่ได้
ระหว่างขับมาถึงทางแยก ก็มีรถอีกคันหนึ่งเลี้ยวออกมา ทั้งๆ ที่ควรจอดชะลออยู่ก่อน
ทำให้อีกคันหนึ่งขับผ่านไปไม่ได้ รถทั้งสองคันจอดเผชิญหน้ากันอยู่สักครู่ไม่มีใครยอมใครก่อน
หนุ่มเจ้าโทสะ เกิดฉุนเฉียวหยิบปืนขึ้นมาคิดว่าจะขู่
แต่อีกฝ่ายหนึ่ง ก็มีปืน เลยชักปืนขึ้นมายิงหนุ่มเจ้าโทสะ จนเสียชีวิตคารถไปเลย

จริงๆ แล้วเรื่องร้ายแรงแบบนี้ คงจะไม่เกิดขึ้น
ถ้าคนเรารู้จักระงับอารมณ์โทสะลงเสียบ้าง
ไม่ต้องคิดจะเอาชนะกัน และปล่อยวางเสียตั้งแต่แรก
การขับรถยนต์บนท้องถนนเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องมีการกระทบกระทั่ง
ทั้งโดยเจตนาและไม่เจตนา การที่เราจะให้รถใช้ถนน ให้มีความปลอดภัยนั้น
นอกจากจะไม่ประมาทแล้ว เราต้องเรียนรู้ที่จะให้อภัยแก่กัน
รู้จักระงับโทสะ ไม่ทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่
จะได้ไม่เกิดความเดือดร้อนเสียหายอย่างคาดไม่ถึงดังกล่าว

--------------------------------------------------

ทุกวันนี้ หัวใจ และ ชีวิตประจำวัน ปกติดี ,,
จนไม่รู้จะเริ่มเขียนอะไร ,, แวะมาหลายครั้ง
เข้ามาอ่านไดฯ คนที่เราคิดถึง คนที่เราห่วง ,, ติดตามข่าวสารต่างๆ

ยังมีอะไรอีกมากมาย บนโลกกว้างๆ ใบนี้เหมือนเดิม

 

คิดถึง และ เป็นห่วงเสมอ ^^

ฉันอยากให้คุณ* มีความสุขเหมือนกัน
(ทุกคนที่ผ่านเข้ามาที่นี่ นั่นหล่ะ)

 



cheR-rY
16 ก.ย. 2552 เวลา 16:15 น.

.. A DaY tO LoVE, BuT!... tHen AN EntirE LifE To ForGet ..

ซิงก่อน
005224
16 ก.ย. 2552 เวลา 16:23 น.
ใช่เนอะ ควรจะยอมๆ กันบ้าง
แต่เราก็เคยเปนเหมือนกันนะเวลาขับรถ อิอิ
005224
16 ก.ย. 2552 เวลา 16:25 น.
เห็นด้วยทุกประการค่ะ
น่ากลัวโน๊ะคะ
004957
16 ก.ย. 2552 เวลา 22:26 น.
เห็นด้วยค่ะ โดยเฉพาะเวลาขับรถ บางครั้งระงับอารมณ์ไม่อยู่ แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลับคิดได้ว่า เราน่าจะใจเย็นกว่านี้อีกสักนิด

^^
003967
17 ก.ย. 2552 เวลา 09:34 น.
ปล่อยวาง
ระงับใจตัวเอง

อยู่อย่างเป็นสุขค่ะ

^_^
000324
18 ก.ย. 2552 เวลา 18:00 น.
แวะเข้ามาดู...
และหวังว่าเจ้าของบ้านก็คงมีความสุชเช่นกัน

Take care na kha....
002312
19 พ.ย. 2552 เวลา 10:37 น.
อ๋อ พอดีว่าวันนั้น ผักตกพื้นค่ะ แล้วหลานชายจะหยิบมาทาน
พี่สาวก้เลยบอกว่า กินไม่ได้นะเด๋วตาย

เจ้ากั๊มเลยจำตั้งแต่นั้นมาเลย
001656
26 ก.พ. 2553 เวลา 10:27 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic